Luty 2018
P W Ś C P S N
« Sty    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728  

Zarząd Koła Seniorów im. Zbigniewa Kopczyńskiego wybrany na Walnym Zebraniu

Prezes Zdzisław Zarzycki
Z-ca Prezesa Sergiusz Górski
Z-ca Prezesa Wacław Niewolański
Sekretarz Urszula Kupis
Skarbnik Czesław Kaczmarek
Członkowie: Ryszard Bakura

Wojciech Gil

Czesław Maślanka

Zdzisław Parka

Józef Wrocławski

W dniu 17.01.2018 odbyło się  Walne Zebranie Sprawozdawczo-Wyborcze naszego Koła. Zebranie otworzył Prezes Koła kol. Wacław Niewolański. Prowadzącym zebranie został kol. Józef Wrocławski. Zebrani chwilą ciszy uczcili pamięć zmarłych kolegów: Mariusza Brakowieckiego, Jana Cerskiego, Mieczysława Jarosa, Danuty Krystkowiak-Mruk, Jędrzeja Lelonkiewicza i Juliusza Ostrowskiego.

Zebranie przebiegało zgodnie z przesłanym członkom Koła programem.

Zebrani ustalili, że wszystkie głosowania będą odbywały się w sposób jawny.

Powołano Komisję Mandatową i Komisję Wyborczą. Kol. W. Niewolański przedstawił sprawozdanie z działalności Koła Seniorów za rok 2017. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej kol. Marek Kacprzak przedstawił sprawozdanie Komisji za 2017 r.

W ramach dyskusji głos zabrali kol. Władysław Szymczyk, Franciszek Mosiński, Sergiusz Górski, Ireneusz Bemski, Janusz Jaraczewski. Poruszono tematy dotyczące działalności Koła, wycieczek, punktowania działalności, współpracy kół, spotkań wigilijnych.

Następnie udzielono absolutorium ustępującemu Zarządowi Koła.

Zaproszeni goście kol. Władysław Szymczyk – omówił działalność Oddziału, Mieczysław Staniucha, Tadeusz Bębenek – z NOTu – pogratulowali dobrej działalności Koła i życzyli powodzenia  w przyszłej pracy.

Komisja Mandatowa potwierdziła ważność zebrania w drugim terminie, na 51 członków 25 obecnych.

Następnie wybrano Komisją Skrutacyjną.

Kol. F. Mosiński wygłosił odczyt nt. „Linie prądu stałego wysokiego napięcia HVDC”.

Po odczycie odbyły się wybory.

Kol. W. Niewolański przedstawił propozycje planu pracy Koła na 2018 r.

Na Zjazd SEP zaproponowano kol. F. Mosińskiego. Do Zarządu OŁ. kol. S. Górskiego i F. Mosińskiego. Do Komisji Rewizyjnej OŁ. kol. U. Kupis. Do Sądu Koleżeńskiego  OŁ. kol. Stefana Koszorka i W. Niewolańskiego.

Prezes OŁ kol. W. Szymczyk odniósł się do propozycji finansowania spotkań opłatkowych oraz organizowania i finansowania technicznych wycieczek zagranicznych.

Komisja Skrutacyjna ogłosiła wyniki wyborów.

Do Zarządu Koła wybrano osoby wymienione na wstępie. Na Prezesa Koła wybrano kol.  Zdzisława Zarzyckiego. Do Komisji Rewizyjnej Koła wybrano kol. M. Kacprzaka – Przewodniczący, Halinę Kozłowską i Elżbietę Węglińską.

Na WZO wybrano kol. S. Górskiego, J. Jaraczewskiego, C. Kaczmarka, U. Kupis, C.  Maślankę, F. Mosińskiego, W. Niewolańskiego, J. Wrocławskiego i Z. Zarzyckiego.

Ustępujący Prezes Koła kol. W. Niewolański podziękował za dobrą współpracę z członkami Zarządu Koła oraz dobrą opiekę ze strony Biura Oddziału.

Nowy Prezes kol. Z. Zarzycki podziękował za obdarzenie go zaufaniem, zapewnił o tendencji utrzymania dotychczasowego kursu działalności Koła.

Na tym zabranie zakończono.

Składy Komisji i ich protokoły są do wglądu w Biurze OŁSEP.

PS. Na grudniowym zebraniu Zarządu Koła, zgodnie z przyjętym zwyczajem, wręczono okolicznościowe dyplomy 90-latkom, kol. Zygmuntowi Witczakowi i Józefowi Spirnkowi, oraz 80-latkom, kol. U. Kupis, Ryszardowi Olejniczakowi i W. Niewolańskiemu.

W dniu 17 stycznia 2018 r. odbyło się spotkanie sprawozdawczo – wyborcze Koła. Prezesem Koła na kolejną kadencję został Zdzisław Zarzycki.

W dniu 13 grudnia 2017 roku odbyło się Spotkanie Wigilijne Zarządu Koła.

W dniu 21 września 2017 r. odbyła się wycieczka do Wrocławia w której wzięło udział 36 osób, w tym 16 zaproszonych i towarzyszących. Uczestnicy zwiedzili Afrykarium we wrocławskim ZOO i Halę Stulecia.

Afrykarium

Główna myśl przewodnia tego obiektu, to prezentacja różnych ekosystemów wodnych Afryki. Dzięki temu, jest to unikatowy na skalę światową kompleks prezentujący:

  • Morze Czerwone – rafę koralową z pięknymi kolorowymi rybami,
  • Afrykę Wschodnią – hipopotamy nilowe, mrówniki, golce, najmniejsze antylopy świata – dikdiki oraz ryby z jezior Tanganiki i Malawi,
  • Kanał Mozambicki – 18 metrowy przezroczysty tunel z akrylu, z którego (jakby
    z wnętrza wody) podziwia się żółwie, rekiny, płaszczki i inne gatunki ryb,
  • Wybrzeże Szkieletów – kotiki afrykańskie, pingwiny przylądkowe, meduzy, mureny,
  • Dżunglę nad rzeką Kongo – krokodyle, manaty i liczne gatunki ptaków.

Hala Stulecia (Ludowa)

Zaprojektowana przez Maksa Berga, zbudowana w 1912 roku jest jednym z największych dzieł architektury XX wieku. Wielofunkcyjna przestrzeń, nieszablonowa konstrukcja, klimatyczna i przestrzenna lokalizacja jest wykorzystywana na wystawy, konferencje, kongresy i imprezy kulturalne i sportowe. W 2006 r. została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Do budowy wykorzystano żelbet, ze specjalnego cementu i stali o podwyższonej wytrzymałości. Rozpiętość kopuły wynosi 65 metrów. Budowa trwała tylko 14 miesięcy dzięki unikalnej technologii: dwie wieże na torach wokół budynku, połączone linami z szczytem budynku tworzyły kolejkę linową o udźwigu 2500 kG, która dostarczała materiały do każdego miejsca budowy.

Halę otwarto 20 maja 1913 roku z udziałem Fryderyka Wilhelma. Wystąpił sześćset  osobowy chór. Pierwszą ekspozycją była Wystawa Stulecia prezentująca historię i dorobek kulturalny ziem śląskich. Historyczna część wystawy mieściła się w Pawilonie Czterech Kopuł. Wokół Pergoli urządzono ogrody wzorcowe (japoński, gotycki, klasztorny).

Po Wystawie Sztuki Cmentarnej pozostał mały drewniany kościół św. Jana Nepomucena z XVI w., który przeniesiono z Górnego Śląska.

W dniu 7 czerwca 2017 r. odbyła się wycieczka do Ziemi Wieluńskiej, w której udział wzięło 27 osób w tym 7 zaproszonych i towarzyszących.

Ruda – kościół św. Wojciecha, romański, murowany powstał w 1142 r. z fundacji Piotra Dunina. W XIII podniesiony do rangi kolegiaty. Zachowały się mury nawy z piaskowca. Prezbiterium  (z XV w.) ceglane, zwieńczone sklepieniem gotyckim. Wewnątrz gotycki tryptyk z obrazem Madonny i chrzcielnica. Według legend pierwszy kościół miał zbudować św. Wojciech w X w.

Grąbień – kościół p.w. Świętej Trójcy z XV w. Modrzewiowy, remontowany w XVIII w. Wieża z XIX w. W XX w. zbudowano nową kruchtę,  restaurowano polichromię i wymieniono gonty. Cenna polichromia ze scenami Męki Pańskiej. także Orzeł Polski, herby Korab, Poraj, Leliwa. W ołtarzu głównym tryptyk gotycki. Boczne – barokowe.

Dwór w Ożarowie z 1757 r. Właściciele: Bartochowscy, Bąkowscy, Meręż i aż do 1945 r. niemiec Meske. Po wojnie rozkradziony i zrujnowany. Odbudowany w latach siedemdziesiątych. Obecnie jest tu Muzeum Wnętrz Dworskich. Wyposażenie z XVI – XIX w. nie jest oryginalne. Można zwiedzać: salon, sypialnię, jadalnię i salonik myśliwski. Zwiedzający ma wrażenie, że jest w dworze z tamtych czasów. Budowla drewniana konstrukcji zrębowej o kształcie kwadratu, fundament kamienny. W rogach alkierze. Dach polski, łamany, kryty gontem. Wokół dworu park.

W pobliżu, w Kocilewie, zrekonstruowany wiatrak.

Wieluń – 800 letnia historia. Kasztelania, od XIII w. prawa miejskie. W XIV w. Kazimierz Wielki wybudował zamek. Na jego fundamentach obecnie stoi pałacyk klasycystyczny. Miasto otoczone było murami obronnymi. Początkowo istniały tylko dwie bramy: Kaliska i Krakowska. W XV i XVI w. zbudowano basztę – Męczarnię i  murowaną Bramę Kaliską.

W końcowej fazie było sześć baszt. Od XVII w. nastąpił proces degradacji murów. Obecnie istnieje Brama Kaliska, Baszty: Męczarnia, Swawola, Prochownia (ruiny).

Muzeum Ziemi Wieluńskiej – dawny klasztor sióstr Bernardynek z XVII w. Zbiory: archeologiczne, etnograficzne, historyczne i sztuki. Na uwagę zasługuje bardzo rzadki zabytek – Biblia brzeska z 1563 r. Ciekawie wyglądają zabytki związane z wsią wieluńską. Bogata jest również ikonografia obrazująca skutki bombardowania niemieckiego z 1 września 1939 r.

Zakład Komponentów powstał w 2014 r. Został zlokalizowany na terenie starej fabryki Elta, w nowej hali o wymiarach 300 x 50 m.

Dyrektor Zakładu Grzegorz Sołtysiak przedstawił obecny zakres produkcji oraz perspektywy rozwoju Zakładu. Produkuje się tu tylko uzwojenia jako jeden z elementów transformatora. Transformator montuje klient.

Produkowane są tu uzwojenia do wielu fabryk ABB w Europie i Azji. Są to uzwojenia do transformatorów suchych żywicznych typu VCC (Vacuum Cast Coil) i Resibloc oraz do transformatorów olejowych trakcyjnych i SPT (Small Power Transformer). Obecnie trwa instalacja dużych nawijarek uzwojeń do transformatorów LPT (Large Power Transformer).

Uzwojenia DN uzwojeń żywicznych nawijane są folią Cu lub Al. izolowaną prepregiem. Uzwojenia GN nawijane są jako cewkowe folią Cu lub Al izolowaną poliestrem lub jako masowe izolowanym drutem Cu lub Al. (Wire Drop). W metodzie VCC cewki montowane są w szablonach i zalewane w próżni żywicą epoksydową. Uzwojenia GN Resibloc  nawijane są warstwowo na zmianę izolowanym drutem i włóknem szklanym nasyconym żywicą. Takie mokre uzwojenie cały czas musi się obracać. Po nawinięciu umieszcza się je w piecu w temperaturze 140°C, gdzie żywica ulega utwardzeniu.

Najbardziej skomplikowane są uzwojenia do transformatorów trakcyjnych. Składają się z wielu uzwojeń: DN, GN, pomocniczych i filtrujących, często dzielone na sekcje. Izolacją jest Nomex. W Zakładzie uzwojenia umieszcza się na rdzeniu, prasuje, wstępnie suszy i wysyła się do klienta.

Uzwojenia DN do transformatorów SPT wykonuje się jako śrubowe drutem CTŻ (Ciągła Transpozycja Żył). Uzwojenia GN wykonywane są jako wywrotkowe izolowanym drutem profilowym.

Aby nie wysyłać uzwojeń bez chociaż częściowych badań w Zakładzie jest Stacja Prób mogąca wykonać próby wyrobu transformatorów rozdzielczych. Samo uzwojenie bez rdzenia i oleju nie może być próbowane. Dlatego dla zbadania  uzwojeń żywicznych montuje się je na prowizorycznych rdzeniach i wykonuje próby napięciowe,  mierząc ważny parametr poziom wyładowań niezupełnych, który nie może przekracza 10 pC. Uzwojenia trakcyjne mają mierzone przekładnie i rezystancje. Uzwojenia SPT mają mierzone liczbę zwojów nowoczesnym miernikiem wykorzystującym zmianę polaryzacji fali świetlnej pod wpływem pola magnetycznego oraz sprawdza się czy nie występują zwarcia między przewodami.

Spotkanie, które odbyło się 25 stycznia 2017 r., otworzył przewodniczący Koła kol. W. Niewolański, witając Prezesa Zarządu Oddziału kol. Władysława Szymczyka oraz zaproszonych kolegów z Koła Seniorów NOT.

Prezes Zarządu Oddziału wręczył Srebrną Honorową Odznakę SEP kol. Mieczysławowi Staniusze, zasłużonemu działaczowi Komisji Seniorów NOT.

Kol. W. Niewolański przedstawił sprawozdanie z działalności Koła za rok 2016.

Przewodniczący Komisji Rewizyjnej, kol. Lech Kacprzak odczytał sprawozdanie Komisji za rok 2016. Kol. W. Niewolański przedstawił plan pracy Koła na rok 2017.

Kol. Sergiusz Górski podzielił się swoimi uwagami dotyczącymi organizacji konkursu na najlepiej działające koło SEP oraz związaną z tym punktacją.

Kol. Franciszek Mosiński wygłosił bardzo ciekawy odczyt nt „Sieci Energetyczne AC w świecie”.

W końcowej części spotkania kol. W. Niewolański przedstawił plan pracy Koła Seniorów na rok 2017. Kol. Stanisław Mecych proponował uzupełnienie go o wycieczkę do Gdańska. Propozycji nie przyjęto, gdyż wymagałoby to noclegów, a nasze Koło koncentruje się na organizacji wycieczek jednodniowych.

Na tym spotkanie zakończono.

W dniu 7 grudnia 2016 roku odbyło się Spotkanie Wigilijne Zarządu Koła.

W dniu 27.10.2016 r. odbyła się wycieczka do Firmy ZREW Transformatory S.A. Wzięło w niej udział 12 naszych kolegów.

ZREW Transformatory S.A., przez wiele lat działający pod nazwą ZREW Transformatory Janów, pierwsze zamówienia zrealizował już w 1956 roku. Kilkudziesięcioletnie doświadczenie, bogate zaplecze techniczno – technologiczne, wysoko wykwalifikowana kadra inżynieryjna oraz wdrożony Zintegrowany System Zarządzania oparty na normach ISO 9001, ISO 14001 oraz PN-N-18001 są gwarantem najwyższej jakości produktów i usług oferowanych przez spółkę.

W latach 2007 – 2012 ZREW włączony był w struktury Polimex-Mostostal S.A. Od 21.12.2012 r. firma funkcjonuje jako, samodzielny podmiot pod nazwą ZREW Transformatory. Przedmiotem działalności ZREW Transformatory jest produkcja, remonty, modernizacje oraz pełna diagnostyka olejowych transformatorów mocy.

Obejrzeliśmy produkcję kadzi, nawijalnię uzwojeń, montaż części aktywnej, piece do suszenia i impregnacji uzwojeń, maszynownię i stację prób. Widzieliśmy cała gamę różnych urządzeń, które instaluje się jako, wyposażenie, a także mieliśmy okazję zobaczyć nowoczesny generator do wytwarzania udarów piorunowych
i łączeniowych.

Znaczące miejsce w działalności firmy zajmuje diagnostyka i pomiary transformatorów. Obejrzeliśmy doskonale wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt laboratorium badania oleju. Dzięki tym badaniom uzyskuje się wartościowe informacje o stopniu zawilgocenia i zestarzenia izolacji transformatora.

Wykorzystując swoje doświadczenie firma realizuje remonty, modernizacje i serwis transformatorów olejowych o mocy do 150 MVA i napięciu do 145 kV.

Byliśmy bardzo serdecznie przyjęci. Na początek prezentacja o firmie i szkolenie BHP. Wspaniały poczęstunek: kawa, herbata, napoje, ciasteczka, cukierki. I każdy z nas, z prezentami na pamiątkę pobytu w firmie. A zwycięzca konkursu z cenną nagrodą.

W dniu 22.09.2016 r. Koło Seniorów zorganizowało wycieczkę do Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie i Muzeum POLIN w Warszawie. Udział wzięło 47 osób, w tym 6 z NOT i 3 z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 20.

Muzeum Kolei mieści się w Sochaczewie. Powstało w 1986 r. po likwidacji Sochaczewskiej Kolei Dojazdowej i gromadzi największy zbiór tego typu w Europie, 163 jednostki, a wiele oczekuje na konserwację. W salach wystawowych zgromadzono kolekcje muzealiów, dokumentujących funkcjonowanie kolei. Latem odbywają się wycieczki pociągiem Retro, od przyszłego roku prowadzonym przedwojennym parowozem Px29-1704.

W Sochaczewie odwiedziliśmy ruiny Zamku Książąt Mazowieckich, na wysokim wzgórzu, nad Bzurą. Powstał w XIII w. Wielokrotnie niszczony. Zrewitalizowany w 2013 r., stanowi ciekawy obiekt turystyczny.

Inicjatywa utworzenia Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN pochodzi od Żydowskiego Instytutu Historycznego i pojawiła się 1995 r. Oficjalnie powołano Muzeum w 2005 r. Otwarcie Muzeum nastąpiło w 2014 r. Jest to instytucja publiczno-prywatna utworzona przez rząd, samorząd lokalny i organizacje pozarządowe.

Muzeum jest nowoczesną instytucją kultury. Jest miejscem spotkań i dialogu ludzi, chcących lepiej poznać przeszłość i współczesność kultury żydowskiej. Stworzono nowoczesne muzeum, centrum edukacji i kultury, platformę dialogu społecznego, instytucję oferującą głębokie doświadczenie i promującą nowe standardy obcowania z historią.

Wystawa stała prezentuje 1000 lat historii polskich Żydów – od średniowiecza do współczesności. Składa się z ośmiu galerii, które na powierzchni 4000 mkw.  opowiadają o kulturze i dziedzictwie polskich Żydów. Zaczyna się od legend o ich przybyciu na te ziemie, ich osadnictwo, rozwój kultury, różnorodności społecznej, religijnej i politycznej, burzliwe wydarzenia i czas Zagłady. Prezentowany jest okres 1000 lat współistnienia Żydów i Polaków. Pokazana jest współpraca, współzawodnictwo i konflikty, autonomia, integracja i asymilacja. Poruszone są trudne tematy i jasne karty wspólnej historii.

Dzięki narracyjnemu charakterowi, historia jest opowiadana przez zabytkowe przedmioty, malowidła, interaktywne instalacje, rekonstrukcje, makiety, projekcje wideo, dźwięki i teksty.

Wystawa główna wykorzystuje sprawdzone doświadczenia muzealne i najnowsze rozwiązania multimedialne. Powstanie wystawy było możliwe dzięki wsparciu darczyńców z całego świata.